Są to Góry Świętokrzyskie, Grzbiet Chęciński. Góra swoją nazwę otrzymała dzięki występującej tam rudzie miedzi.
Szczyt ma zaledwie 354 m n.p.m., jednostajnym żwawym tempem wchodzi się tam w ok. 5 minut. Trudności wszelkich na szlaku brak. Taka imitacja prawdziwej przygody górskiej.
Na całym tym terenie założono rezerwat przyrody "Góra Miedzianka".
🚣 Z Łodzi trasę samochodem przejeżdża się w 2,5 h (153 km)
📍 My jechaliśmy samochodem po kolei, z ruin na Miedziankę jest 15 min. (13,3 km)
📍 Urodzinowa wędrówka na jeden dzień – przystanek 2/7
Szczerze mówiąc, to była próba. Jak sprawi się moje kolano po kontuzji. Z kijkami, które znacznie amortyzują cały staw skokowy itd., jest O.K. Późniejsze przygody powiedziały mi, że jednak nie do końca... Wyobraźcie sobie, że ból pojawił się na schodach w zupełnie cywilizowanym miejscu.
Stąd wiem, że "wyschodowane" szlaki tatrzańskie, nie są dla mnie.
Warto wiedzieć:
Miedzianka jest podziurawiona szybami wyrobiskowymi (4 km korytarzy górniczych), ale nie tylko. Znajdują się tu liczne szczeliny prowadzące do głębokich korytarzy jaskiń, jest ich 10. Można je zwiedzać po uzyskaniu zezwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w Kielcach.
Ciekawostka:
W młodzieżowej książce autorstwa Edmunda Niziurskiego pt. Księga Urwisów, Miedzianka jest tłem przygód bohaterów.
W 1954 roku zrealizowano na jej podstawie film "Tajemnica dzikiego szybu".
Zauważyłam, że zmieniła Ci się sylwetka, bardziej smukła, a jednocześnie usportowiona:-)
OdpowiedzUsuńMotyle cudne, żeglarza widzę po raz pierwszy!
Raczej po prostu obcisłe ubranie założyłam. Zazwyczaj przecież w luźniejszych chodzę. XD
UsuńŻeglarza musiałam poszukać w internecie, też pierwszy raz widziałam.
Masz taką błogą minę, że prawie uwierzyłam Ci, że to było najwygodniejsze "łóżko" świata ;)
OdpowiedzUsuńOstatnie zdjęcie mnie zaintrygowało - co to? :)
Taita
Bo naprawdę było mi wygodnie. Skała była wyprofilowana pod moje pośladki, nic mnie nie upijało... 🤣🤣
UsuńTo mój naszyjnik. Przedstawia różę wiatrów, a kółeczko ma napis Freedome. Dostałam go w prezencie od współpracowników na pożegnanie, kiedy odchodziłam z pracy. Zapytano mnie wprost, co chcę dostać, żeby lipy nie było, bo i tak chcą mnie obdarować i tak i nie ma, że nic nie chcę. Powiedziałam, że przez te pół roku poznali mnie dość dobrze i niech pomyślą nad czymś, co odzwierciedla całą mnie. Róża wiatrów. Sama bym o tym nie pomyślała. I stała się moim symbolem jakby.
No właśnie o ten napis mi chodziło, bo nie byłam w stanie rozszyfrować :) Mam tylko nadzieję, że tam na końcu nie ma "e", bo to byłby błąd (jeśli słowo jest po angielsku). Niemniej, prezent cudowny, jestem pod wielkim wrażeniem Twoich współpracowników! Postarali się! Naszyjnik jest spersonalizowany i faktycznie dobrze się z Tobą komponuje. Lepiej niż kubek ;) (kubek na pożegnanie/urodziny to w wielu środowiskach bardzo popularny upominek)
UsuńNo dobra, ale ta skalna poduszka...? To ja chyba jestem jak ta zła baletnica, której przeszkadza nawet rąbek spódnicy ;)
Nie ma, napisałam tak jak umiałam. 😅🤣
UsuńKubków mam już dwie półki w dużej szafce w kuchni. Nadal dostaję na różne okazje, już zaczęłam wynosić do pracy, ale koleżanka to samo robi, też dużo kubków dostaje i wynosi do pracy. XD Za chwilę nasza stołówka utonie w kubkach. XD
Rąbek spódnicy też by mi przeszkadzał. Tam było idealnie gładziutko. XD
A tak na marginesie, o co chodzi z godziną? U mnie jest teraz 11:10, u Ciebie powinna być 12:10, to czemu przy komentarzach jest 03:09? :)
OdpowiedzUsuńNie wiem, w ustawieniach pewnie automatycznie inny kraj jest wybrany. Wiesz co? Nie zwracałam na to nigdy uwagi.
Usuń