Ku pamięci okrucieństwa. Zło czai się wszędzie, bacz na to, byś i Ty nie przepadł. Nie ma czegoś takiego jak pewne czasy, czasy pokoju. Niech historia będzie przestrogą. Każda epoka bowiem, wydaje na świat swojego Hitlera.
Byłam tu jeszcze wtedy gdy wnętrza tych domów wiały pustką. Jednak przejście się pośród nich, dawało satysfakcję pomimo, bo kontakt z historią zawsze jest na plus.
Miejsce to, zabiera podróżnika do Łodzi z dziewiętnastego stulecia.
Jest mi wiadomym, że Skansen Łódzkiej Architektury Drewnianej, dziś zmienił się nie do poznania i również z nazwy dostąpił odświeżenia na: Łódzki Park Kultury Miejskiej.
Oprócz wystawy stałej " Szare jak ziemia", odbyła jeszcze wystawa pieniężna "Banknoty polskie 1945-1995" i zajęcia manualne z panią z Japonii.
Zabytkowe meble apteczne, narzędzia, naczynia i wyposażenie dawnych aptek to podstawa zwiedzania tego muzeum. W trakcie Nocy Muzeów oglądać można było wystawę „Czas na herbatę”, a w tej samej sali jednocześnie, odbywał się pokaz farmaceutyczno-chemiczny.
Noc Muzeów była moim małym marzeniem. Zawsze tak się układało, że albo miałam w tym czasie pierwszą zmianę w pracy i nie chciałam zarywać nocy, albo miałam drugą zmianę, a nie chciałam startować prosto z firmy i docierać do interesujących mnie punktów na samo zamknięcie. Tym razem szczęśliwie przypadło kilka dni wolnego i zrealizowałam trasę zgodnie z planem. Udało się! Oto więc mój reportaż:
Na to wydarzenie została uruchomiona specjalna flota zabytkowych autobusów.
Zaczęło się od tego, że pewien przedsiębiorca żydowskiego pochodzenia, Izrael Poznański, zakupił narożną kamienicę. Miał pomysł na przebudowę obiektu na coś bardziej reprezentacyjnego, gdzie mógłby zamieszkać wraz z rodziną.
Przedsięwzięcie było ponadczasowe, bowiem nie dość, że rezydencja stała się największą w kraju, to jedną z pierwszych, do których podłączono prąd.
Piętro należało do rodziny, zaś na parterze znajdowały się publiczne miejsca jak np. kantor. Poddasze należało do służby.
Te imponujące kopuły dachowe zdobią posągi przedstawiające alegorie przemysłu. Powstał też piękny ogród zimowy z ozdobną oranżerią.
