Modernizm w czterech smakach – ryflowanie po łódzku.

Łódź zasłynęła fabrykami przemienionymi we wspaniałe miejsca turystyczne. Również modernizacje fabrykanckich kamienic odbywają się nie bez echa.

Jednakże Łódź to także zagłębie modernizmu, o którym opowiem na czterech wybranych przez siebie przykładach.

Modernizm to unowocześniony trend w sztuce architektonicznej, który kiełkował od ok. roku 1910 do 1980. Stylizowane budownictwo odeszło w niepamięć, by ustąpić funkcjonalności oraz prostocie zgeometryzowanej konstrukcji.

Wygoda stała się ważniejsza od zdobności, powstała nowa estetyka.

Zmieniła się także sztuka plastyczna, w której zaczęły królować: kubizm i abstrakcjonizm.

Piękny przykład secesji w Łodzi.

Piotrkowska 43

Secesję rozpoznać jest dosyć łatwo. Jej płynne linie zdają się okalać i zmiękczać całą architekturę niby skała porośnięta bluszczem. Liście, wiciokrzewy, korony drzew, są typowo secesyjnymi akcentami. Giętka linia, fauna i flora.
Jest to nowoczesność z estetycznym smakiem, która kiełkowała w latach przełomu XIX i XX wieku.

Kamienica Hersza Nuchena Epszteina | różne oblicza podwórek i klatek schodowych pod jednym adresem.

Piotrkowska 69

Jest to ciekawy adres, bowiem przebiega przez więcej niż jedno podwórze.
Mieszkanie przy ulicy Piotrkowskiej nie jest niczym pochlebnym zważywszy na nieustający harmider na tym sympatycznym deptaku, gdzie o ciszy nocnej często można tylko pomarzyć.
Inaczej sytuacja wygląda pośród mieszkań znajdujących się w podwórzach, zwłaszcza jeśli mowa o drugim bądź trzecim z kolei.

I właśnie pod tym adresem zobaczymy różne oblicza podwórek i klatek schodowych.

Nieduża kamienica wraz z oficynami powstała w roku 1890 wedle planów Gustawa Landau-Gutentegera.
Historia tej parceli jednak zaczęła się od pana Józefa Goldy, który był członkiem Zgromadzenia Majstrów Tkackich w Łodzi.

W drugiej połowie XIX w księgach wieczystych widnieje Juliusz Pfeiffer, który niczego w ziemię nie inwestując, sprzedał ją naszemu bohaterowi.
I to on zainicjował (najprawdopodobniej wraz z w/w architektem), trzykondygnacyjną kamienicę.

Stare Polesie | Dzielnica Wiązowa z Redman'em.

Przyznam szczerze, że to jeden z moich ulubionych obszarów Łodzi, gdzie można znaleźć wiele skarbów. Kamienice są tutaj wiekowe, a dla sympatyzujących z architekturą, jest to kopalnia detalu.
Jeśli kamienice, to oczywiście klatki schodowe i urokliwe podwórka.

Stare Polesie to niemal niewyczerpalny temat – obszar miasta z dużym potencjałem, po którym dosyć często organizuje się przewodnickie spacery. Tutaj historia jest obszerna i niewątpliwie wymagająca w jej przedstawieniu.

Oprócz tego jest co pokazać i to jest głównym nurtem spacerów z Radkiem "Redman'em" Stępniem, który otworzył przed uczestnikami niejedne drzwi.

To nie tylko historia Łodzi, ale też liczne anegdoty i opowieści z własnej eksploracji, co czyni te spotkania jeszcze ciekawszymi.

Zapraszam do pełnej foto-relacji z wydarzenia i jak zawsze zachęcam do śledzenia stron autora, gdzie będą pojawiać się informacje o kolejnych spacerach.

Łódź Nieoczywista | Region Kultury

Kamienica Alberta Böhme.

Piotrkowska 113

Pierwotnie pod tym adresem wybudowano parterowy dom murowany, projektu Mertschinga.

Modernistyczna kamienica, planów architekta Romualda Millera powstała w latach 1911-12. Prace budowlane prowadziła znana łódzka firma "Wende i Klause".
Właściciel otworzył tu elegancki sklep z wyrobami galanteryjnymi, luksusowymi i z zabawkami.

Dom braci Augusta i Izydora Baruch

Więckowskiego 10

Kamienica, która budzi pewne zastanowienie. Stoi w pierzei jednopiętrowych obiektów z XIX wieku, które nikną w cieniu ➛ nowo wybudowanej na rogu, oraz innych na tej ulicy, dużo wystawniejszych.
Patrząc na ten rząd, można spróbować sobie wyobrazić dorożki tędy pędzące i woźnicę odbijającego się w oknach tychże dwornych fasad.

UNIONTEX | odwiedziny po roku.

Ostatnim razem pisałam o tych ruinach rok temu w kwietniu. Podałam wówczas wspaniałą wiadomość o odbudowie i pomyśle na przyjazne miejsce.
Przez ten rok obserwowałam jak panowie niemal każdego dnia dłubią w tych murach (pracowałam niedaleko, więc przejeżdżałam Kilińskiego regularnie).
Nim zmieniłam pracę, skończyli część frontu z wejściem. Później na długo straciłam obiekt z oczu.

Przyszła w końcu pora na to, by sprawdzić co w Uniontexie piszczy.

Tu opowiadałam historię obiektu

oraz pokazałam plany odbudowy ➛ "Dawna fabryka Scheiblerów"