Opowieści z rysem historycznym, pojawiły się już we wnikliwym wpisie ➧ czym była - czym jest?
Jej secesyjne serce bije w ➧ elektrowni Scheiblera.
Te dwa artykuły odpowiadają na większość pytań, jakie zadają przeważnie turyści jak i Łodzianie.
Ponieważ Fuzja cały czas jest udoskonalana i kolejne stare mury w dalszym ciągu są remontowane, a to żmudna praca; ona pięknieje. Minął rok od ostatniej sesji, podczas której przyglądałam się jej estetyce i różnym kombinacjom loftowym.
Jesienne niebo zapłonęło i wtedy odpaliłam aparat.
Czasami żeby uchwycić coś lepiej, należy wejść jak najwyżej i badać. Badać konsekwentnie, badać należycie, bez pośpiechu, smakować, delektować się i... uzależnić od tejże perspektywy.
Chwila oddechu nad łódzkim landszaftem. Kiedyś robiłam zdjęcia z wysokich Alp. Wspinaczka to pasja, która czasem zabija.
Natomiast łapać kadry miasta to nie sztuka. Każdy by mógł, to nie jest wyzwanie na skalę alpinistyki.
I niezmiennie uważam, że zdjęcia z wysoka są wspaniałe, bez względu na to, czy fotografuję przyrodę, czy architekturę – cały świat jest dla mnie jak katedra wrażeń.
Moniuszki/Sienkiewicza
 |
| Tę willę pokazywałam Wam od środka: ➧ Wille Ludwika Meyera |
Gdzieś za siedmioma lasami i toksycznymi historiami. Szklane probówki, butwiejąca aparatura i zaschnięte plamy nieznanych substancji.
To było mocne doświadczenie.
To XVI edycja festiwalu, na której światło podkreśla piękno XIX-wiecznej architektury Łodzi. Od godziny 19 do północy, każdego dnia br. weekendu w samym centrum miasta rozgaszcza się feeria barw i kakofonia dźwięku wielu stylów.
Mappingi, wielkoformatowe projekcje, instalacje świetlne, iluminacje i punkty muzyczne.
Ostatnie chwile dziennego światła. Lubię ten spektakl dogasającego dnia. I te ulice jak głębokie kaniony.
Łódzki Manhattan to Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa i najwyższe wieżowce mieszkalne w tym mieście. 24 kondygnacje użytkowe i 2 techniczne, łącznie 26 poziomów.
Dziś pokażę Wam widok z jednego z nich:
Karsznice były ważnym węzłem kolejowym na trasie magistrali Śląsk – porty Gdańsk i Gdynia. Budowę parowozowni rozpoczęto w latach 1930 / 31. Odcinek parowozowni otworzono 1 marca 1933 roku, drugi tor zaś, osiem miesięcy później.
