Gdańska 32
Jedno z najpiękniejszych wnętrz w Łodzi opakowane w nietuzinkową formę jak na pałac.
Jeżeli nie jesteś z Łodzi, koniecznie musisz to zobaczysz. Jeśli tu mieszkasz, a jeszcze nie widziałeś na własne oczy, warto nadrobić.
Wzniesiony w latach 1904-08 dla syna jednego z bardziej znanych w Łodzi, fabrykantów – mowa o Izraelu Kalmanowiczu Poznańskim. Jego syn to oczywiście Karol Poznański.
Sama nie rozumiem dlaczego pokazuję ten obiekt dopiero teraz...
Może niektórzy poczują się tu przytłoczeni, ale dla mnie stare cmentarze mają w sobie coś niezwykłego.
Nigdy nie ukrywałam, że zachwycam się grobowcami i kamieniarskim kunsztem minionych lat. Dla mnie to dzieła sztuki mistrzów sprzed wieków. Temu szaro-zimnemu obrazowi grobowych płyt, dopełniły atmosfery ciężkie ołowiane chmury będące zapowiedzią deszczu nad Łodzią.
Ogromne płyty Starego Cmentarza, to nie tylko walory estetyczne starej rzeźby, ale niezła lekcja historii o Łodzi.
"Dzielnica Wiązowa. Nowe spojrzenie na Stare Polesie" to staropoleskie spotkania i spacery z przewodnikami, które otwierają przed nami historie zabudowy powstałej w czasach Dzielnicy Wiązowej. Dzisiejsze Stare Polesie to obszar Łodzi z przełomu XIX i XX w.
Jest to cykl bezpłatnych spacerów po jednym z ciekawszych wizualnie miejsc naszego miasta, które bardzo polubiłam od kiedy szwendam się po Łodzi z aparatem. Wciąż mnóstwo nieodkrytych punktów i z pewnością jeszcze cała masa niespodzianek – dlatego tym chętniej wybieram się na spacery właśnie tutaj.
Część z omawianych obiektów postaram się Wam przybliżyć, nie jest to jednak pełna relacja, bo przewodniczka, Jolanta Chrzanowska posiada wiedzę (i pamięć), której można pozazdrościć.
Kolejny intrygujący spacer odbył się pierwszego dnia wiosny, co zostało zaakcentowane przez słoneczną pogodę. Znaleźliśmy pierwsze forsycje, zobaczyliśmy całe mnóstwo kontrastowych zakamarków miasta, o których większość rodowitych Łodzian nie ma pojęcia. Usłyszeliśmy historie i rozmaite anegdotki, a wszystko w czasie tłustych 3 godzin.
Nie było nudy, nie było szemrania uczestników, że za długo to trwa. Raczej ciekawość pchała wciąż na przód, a na koniec padły od razu pytania o kolejne spacery.
Potem człowiek przyzwyczaja się do mocno zaskakujących spacerów Redman'a, a potem na innych się nudzi, bo są raczej sztampowe... ;)
Łódź Nieoczywista – spacer autorski | najlepiej doświadczyć osobiście, wniknąć w tkankę miasta organoleptycznie i zobaczyć każdy jej zakątek własnymi oczami, więc w ogóle tego posta nie czytajcie, to nie ma sensu, on nie odda klimatu tego oprowadzania.
Łapcie ten adres i czekajcie na zapowiedzi kolejnych spacerów!
Wstęp ➤ narożne – zaokrąglone
Poprzednia część ➤ narożne – zaokrąglone.
Powolutku lądujemy z tematem narożnych łódzkich kamienic, ale zapewniam, że to nie wszystko, co ciekawego dla Was przygotowałam o fasadach naszych perełek architektury.
Tym razem omówimy ostatni rodzaj narożnika – ścięty.
Święto obchodzone 17 marca jest dniem patrona Irlandii – św. Patryka. Jest on przede wszystkim dniem wolnym od pracy.
Ja jednak wolnego nie miałam, dlatego brakuje dziś zdjęć z parady irlandzkiej, co sprawiłoby, że ten artykuł byłby dużo ciekawszy i żywszy. Moimi godzinami pracy dla tej strony, rządzi jednak polski system. ;)
Mam wielką nadzieję, że merytorycznie artykuł jest dość interesujący i słabsza część fotograficzna, nie obniży wrażenia.
– jak zawsze szczera z Wami – autorka 💋
Najbardziej charakterystyczna dla tego święta jest oczywiście zieleń. Wówczas każdy świętujący zakłada na siebie wszystko co ma w tym kolorze. Zieleń bowiem jest barwą narodową Irlandii, a dlaczego?
Czytajcie dalej!
Piotrkowska 52
Tym razem dość nietypowo wybrałam się na zwiedzanie kamienicy w ciemny, śnieżny dzień, co daje często efekty wyjące o pomstę do nieba. Spontaniczna sesja okazała się jednak strzałem w dziesiątkę, gra cieni dała ciekawy rezultat.
Na początku myślałam, że uporczywie gasnące światło na klatce schodowej będzie problemem, ale przemieniłam to w zaletę. Raz światło z okna, a raz skąpe światło z żarówki na korytarzu, dało nieco enigmatyczne następstwo, które przypadło mi do gustu.
Poprzednia część ➤ wstęp.
Często narożniki projektuje się na planie półkola. Bywają też wypukłe, a nawet takie, które na parterze zmieniają się w narożnik ścięty (Piotrkowska 11, Piotrkowska 12).
Dla dobrego zobrazowania, świetnymi przykładami będą te najbardziej reprezentacyjne kamienice: Piotrkowska 29, 225, Sienkiewicza 52, Legionów 32, Narutowicza 16.
I wreszcie – chyba najdoskonalsze przykłady – łódzki modernizm.
Kontynuujemy zacieśnianie więzów z naszymi kamienicami!
Na podstawie "Typologia kamienicy" Michał Domińczak i Artur Zaguła – polecam tę książkę.
Pokuszę się o stwierdzenie, iż fasada kamienicy jest osobną kompozycją dzieła architekta – swoistym dziełem sztuki, zatrzymującym na sobie wzrok przechodnia.
Mowa o tych dekorowanych, których analiza często jest jak interpretacja dzieła sztuki uznanego artysty; fasady, których estetyka sprawia przyjemność.
W Łodzi głównie kształt kamienicy narzuca kształt działki. Najczęściej mamy wąskie i długie, zajmują też narożniki.
Stąd mamy kamienice w pierzei i kamienice narożne. I tymi ostatnimi się zajmiemy, rozpatrując temat na najlepszych przykładach.
Zapraszam na krótki cykl o fasadach łódzkich kamienic | na podstawie "Typologia kamienicy" Michał Domińczak i Artur Zaguła – polecam tę książkę.
Piłsudskiego 8
Czy zastanawialiście się kiedyś co widzą w czasie swej pracy ludzie z tego biurowca?
Jest to pierwszy wieżowiec, który powstał jako jeden z symboli nowocześniejącego śródmieścia Łodzi. Wybudowano go w latach 70. XX wieku.
Wieżowiec początkowo powstał dla Centrum Badań i Promocji Biznesu „Ekorno”. Dopiero w roku 2002, przekazano go jako darowiznę, Urzędowi Marszałkowskiemu.
Kocham tę głębię przestrzeni jaką daje możliwość obserwacji miasta z góry. Każdy detal widziany Tête-à-tête, robi wrażenie.
Niemalże każdy kadr jest strzałem w dziesiątkę. A uczucie bycia tam w górze... tego się nie da opisać.
Piotrkowska 125
Pierwotnie drewniany dom mieszkalny pod gontami, a na tyłach fabryka płócienno-bawełniana.
Murowana kamienica została wybudowana w roku 1893. Miała pierwotnie dwa piętra, trzecie otrzymała 4 lata później.
Zielona 6
Jedna z tych kamienic, która za pięknym licem skrywa piękne wnętrze. Jej wartość kulturowa ma wysoką cenę, a mimo to jest pomijana, gdy wymienia się najefektowniejsze perełki Łodzi. Jej popularności nie sprzyja remont głównej ulicy, której jest sąsiadką, co powoduje, że wąska nić, przy której stoi od 132 lat, stała się nieprzejezdna.
Prawie nikt w ten zaułek nie zagląda.
