Kamienica Teodora Steigerta

Piotrkowska 90

Właściciel, pan Steigert miał fabrykę przy Przędzalnianej, zaś tu przy Piotrkowskiej, funkcjonowała siedziba zarządu przedsiębiorstwa i skład wyrobów fabrycznych.

Kamienica Roberta Schweikerta | kamienica niczym pałac.

📍Piotrkowska 56

Kamienica wystawiona w roku 1912, projektu Dawida Lande. Początkowo posiadłość należała do Fryderyka Wilhelma Schweikerta.

Schweikertowie przenieśli wtedy pod ten adres swoją ręczną produkcję, konkretnie do oficyn fabrycznych, gdzie pracowała maszyna parowa.

Podwórze kamienicy dziś jest już inne. Jeszcze przed II wojną była tu oficyna północna z zabudowaniami, która zamykała cały ten obszar.

Kamienica firmy Krusche&Ender | EKLEKTYZM | Piotrkowska 143

Moja ulubiona kamienica w tej części Piotrkowskiej. Zawsze budziła we mnie pozytywne myśli. Słonecznie żółta elewacja, wilki, smoki... malowana jak niektóre budowle w średniowieczu, a wisienką na torcie jest klatka schodowa z kwiatami w balustradzie.

Pałac Rodziny Steinertów | neorenesans niemiecki

Piotrkowska 272, a i b

W Łodzi mamy wiele spektakularnych zabytków budowanych z rozmachem, a każdy wyróżniał się na tle pozostałych. Pałac Steinertów jest nietuzinkowym okazem architektury niemieckiej, pochodzącej z macierzystego kraju właścicieli.

Ryflowanie po łódzku – "gorseciki" a może "szpuleczki"? | modernizm w pięciu smakach.

Kolejna odsłona coraz popularniejszego tematu, którym jest architektura modernistyczna. Cieszy się niszowym zainteresowaniem, ustępuje popularniejszym stylom architektonicznym, które słyną z monumentalności i wyśmienitych detali – o wiele zdobniejszych i budzących zachwyt u każdego pokolenia.

Modernizm jest dla koneserów. Jego surowa estetyka bywa przegapiana, a jednak ma formę ponadczasową.
Modernizm to także muza dla fanów geometrycznej fotografii i ciekawych światłocieni.
Mogłabym mieć mieszkanie w modernistycznej kamienicy. Kocham wielkie okna, zwłaszcza w niesztampowej formie zaokrąglonych szyb. Wykusz w modernizmie to zawsze coś więcej niż te fantazyjne wyoblenia.
Słodkie maleńkie płytki ceramiczne układane nierzadko w sieniach takich domostw, tzw. "gorseciki", to kolejny słownikowy temat, który zaplanowałam poruszyć.

Zapraszam do pierwszego artykułu o tej sprawie,

modernizm wówczas miał cztery smaki ➧ ryflowanie po łódzku (4 kamienice)

Pałac Karola Poznańskiego | Akademia Muzyczna

Gdańska 32

Jedno z najpiękniejszych wnętrz w Łodzi opakowane w nietuzinkową formę jak na pałac.
Jeżeli nie jesteś z Łodzi, koniecznie musisz to zobaczysz. Jeśli tu mieszkasz, a jeszcze nie widziałeś na własne oczy, warto nadrobić.

Wzniesiony w latach 1904-08 dla syna jednego z bardziej znanych w Łodzi, fabrykantów – mowa o Izraelu Kalmanowiczu Poznańskim. Jego syn to oczywiście Karol Poznański.
Sama nie rozumiem dlaczego pokazuję ten obiekt dopiero teraz...

Maki wczesane na wieczność zachowane po wsze piętra aż po mansardowy dach.

Kamienica małżeństwa Józefa i Antoniny Emilii Weikert

Andrzeja Struga 28

Dziś pierwszy dzień kalendarzowej wiosny. Na maki trochę za wcześnie, ale gdzież indziej znajdę tak ukwieconą i barwną architekturę na taką okazję?

Wiosna. Młoda siła, świeże myśli. Nieokiełznana przyroda – tę najlepiej widać w górach, wiosna jest niebezpieczna. Roztopy, niespodziewane deszcze, błotne lawiny, mnóstwo powalonych drzew...

Kto kocha dzikie szlaki, ten o tym rozmyśla, lecz tymczasem zajrzyjmy na ukwieconą posesję, gdzie nic nam nie groźne, a kwiaty są z metalu.

FASADA | kamienice narożne – ścięte (3/3)

Wstęp ➤ narożne – zaokrąglone
Poprzednia część ➤ narożne – zaokrąglone.

Powolutku lądujemy z tematem narożnych łódzkich kamienic, ale zapewniam, że to nie wszystko, co ciekawego dla Was przygotowałam o fasadach naszych perełek architektury.

Wszystko dzięki wspaniałej wiedzy autorów książki

"Typologia Łódzkiej Kamienicy, panów: Domińczak i Zaguła

Tym razem omówimy ostatni rodzaj narożnika – ścięty.

Możemy przyjąć, że temat kamienic narożnych został wyczerpany. Oto trzy przykłady budynków o ściętych narożnikach, które krótko opisałam, robiąc przy okazji małą powtórkę z tego, czego już się dowiedzieliśmy.
Co dalej? Oczywiście kamienice w pierzei. A żeby było ciekawie, postaram się o najlepsze przykłady łódzkiej zabudowy, mniej tuzinkowe i być może mniej niektórym z Was znane.

Kamienica małżeństwa Chany i Szapsy Eisnerów.

Piotrkowska 52

Tym razem dość nietypowo wybrałam się na zwiedzanie kamienicy w ciemny, śnieżny dzień, co daje często efekty wyjące o pomstę do nieba. Spontaniczna sesja okazała się jednak strzałem w dziesiątkę, gra cieni dała ciekawy rezultat.
Na początku myślałam, że uporczywie gasnące światło na klatce schodowej będzie problemem, ale przemieniłam to w zaletę. Raz światło z okna, a raz skąpe światło z żarówki na korytarzu, dało nieco enigmatyczne następstwo, które przypadło mi do gustu.

FASADA | kamienice narożne – zaokrąglone (2/3)

Poprzednia część ➤ wstęp.

Często narożniki projektuje się na planie półkola. Bywają też wypukłe, a nawet takie, które na parterze zmieniają się w narożnik ścięty (Piotrkowska 11, Piotrkowska 12).
Dla dobrego zobrazowania, świetnymi przykładami będą te najbardziej reprezentacyjne kamienice: Piotrkowska 29, 225, Sienkiewicza 52, Legionów 32, Narutowicza 16.
I wreszcie – chyba najdoskonalsze przykłady – łódzki modernizm.

Kontynuujemy zacieśnianie więzów z naszymi kamienicami!

Na podstawie "Typologia kamienicy" Michał Domińczak i Artur Zaguła – polecam tę książkę.

FASADA | kamienice narożne – wstęp (1/3)

Pokuszę się o stwierdzenie, iż fasada kamienicy jest osobną kompozycją dzieła architekta – swoistym dziełem sztuki, zatrzymującym na sobie wzrok przechodnia.
Mowa o tych dekorowanych, których analiza często jest jak interpretacja dzieła sztuki uznanego artysty; fasady, których estetyka sprawia przyjemność.

W Łodzi głównie kształt kamienicy narzuca kształt działki. Najczęściej mamy wąskie i długie, zajmują też narożniki.
Stąd mamy kamienice w pierzei i kamienice narożne. I tymi ostatnimi się zajmiemy, rozpatrując temat na najlepszych przykładach.

Zapraszam na krótki cykl o fasadach łódzkich kamienic | na podstawie "Typologia kamienicy" Michał Domińczak i Artur Zaguła – polecam tę książkę.

Tam w górze.

Kocham tę głębię przestrzeni jaką daje możliwość obserwacji miasta z góry. Każdy detal widziany Tête-à-tête, robi wrażenie.
Niemalże każdy kadr jest strzałem w dziesiątkę. A uczucie bycia tam w górze... tego się nie da opisać.

Piękny przykład secesji w Łodzi.

Piotrkowska 43

Secesję rozpoznać jest dosyć łatwo. Jej płynne linie zdają się okalać i zmiękczać całą architekturę niby skała porośnięta bluszczem. Liście, wiciokrzewy, korony drzew, są typowo secesyjnymi akcentami. Giętka linia, fauna i flora.
Jest to nowoczesność z estetycznym smakiem, która kiełkowała w latach przełomu XIX i XX wieku.

Gmach Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej | niezwykły modernizm.

Kościuszki 12

Dziś jest to część zabytkowego kompleksu. Historyczny gmach powstały w latach 1927-1928. Autorem projektu był Józef Kaban.

Obiekt ma ponad 2 000 m2 powierzchni użytkowej, a stoi na ponad hektarowej działce.

Kamienica Salomona Bahariera, następnie małżeństwa Sachsów | Piotrkowska 107

Kiedy w księgach wieczystych niniejszy adres podpisano nazwiskiem Salomona Bahariera, na posesji zaczęła powstawać dwupiętrowa kamienica. Nastał rok 1882, projektantem był Edward Crentzburg.

Później gdy właścicielem został Majer Cylich, dobudowano dodatkowe piętro. Architektem wówczas został Piotr Brukalski. Był to rok 1895.

Dwa lata później kamienica była w rękach Anieli i Henryka Sachsów (posiadali fabrykę wyrobów chemicznych w Częstochowie). Wówczas przebudowano elewację aby konwencjonalną neorenesansową treść przemienić w wysublimowaną wielkomiejską kamienicę.
Pojawiły się również zmiany wewnątrz budynku.

Kamienica Szaji i Hani Wiślickich | 1895

Ulica przy której stoi, jest bardzo wąska, dlatego sfotografowanie tak okazałej i szerokiej posesji, nie jest wcale proste.
Budowla fascynująca, nie sposób przejść obok niej obojętnie. Zdobienia w elewacji i pałacowe wnętrza mówią same za siebie.

Neobarokowa, wielkomiejska kamienica z roku 1895, autorstwa architekta Gustawa Landau Gutentegera, znajduje się w rejestrze zabytków. Wg znalezionych danych, należy do Skarbu Państwa.

Ostatnie kadry łódzkiej jesieni | 2025

Zima. Jedna z czterech pór roku, najzimniejsza i najciemniejsza. Rośliny oraz większość zwierząt przechodzą w stan letargu.

Jesień. Dzień staje się coraz krótszy, częściej pada, rośliny nabierają ekstra kolorów, zwierzęta gromadzą zapasy na zimę.

Obie pory roku są znienawidzone i uznawane za dość depresyjne. Wiążą się powszechnie z uczuciami nostalgii i smutku.
Julian Tuwim pięknie napisał o jesieni w swoim wierszu "Wspomnienie": „Mimozami jesień się zaczyna, złotawa, krucha i miła”.

Poezja Łodzi - sztuka wybrana | pałace&wille (2/2)

Pałac czy willa – często zadaję sobie to pytanie. Z poprzedniej części dowiedzieliśmy się, że różnica nie tkwi w wyglądzie ani dostojeństwie budynku, a w jego funkcji. Wille były użytkowane kameralnie, pałace zaś, nosiły znamię domu na pokaz, a nawet szpanu. Dziś niektórzy pokazują portfel przez samochód, kiedyś pokazywano przez domy i kamienice.
Dzięki temu Łódź jest tak atrakcyjna w pierzejach starej zabudowy kamienic.

➥ Część pierwsza

• Willa rodziny Maurerów
• Pałac Rudolfa Kellera
• Pałac braci Karola i Emila Steinertów

• Willa Jakuba Rafała Meissnera
• Willa Eisenbraunów
• Willa Gustawa Schreera

Zaznaczam, iż wyboru dokonywałam bez żadnego klucza, bez określenia urody czy znaczenia w mieście teraz i kiedyś.

Klatki schodowe Łodzi – kamienice wybrane | poezja architektury | cz. 3

⇱ część poprzednia

Dobrnęłam do końca planowanego zestawienia wybranych klatek schodowych. Wieńczę ten reportaż panoramą Łodzi z dachu.
Ale to nie ostatni tomik poezji miasta, bo Łódź skrywa o wiele więcej sekretów, których na co dzień nie poznaje się od tak.
Nigdy nie wiadomo co ukrywa się w budynku, pod którym sterczymy każdego dnia w oczekiwaniu na tramwaj.

I z tą myślą zostawiam Was. Miłego poznawania zakamarków starych kamienic.

Eksplorując Łódź – moja praca nad tym blogiem od podszewki.

Nie pamiętam kiedy Łódź stała się moją pasją. W tej historii należy dodać, że początek miał miejsce bardzo wcześnie, kiedy jeszcze nikt nie wykonywał żadnych rewitalizacji, kiedy naprawdę było ponuro na ulicach i w bramy bałam się wchodzić. Już wtedy widziałam w Łodzi wielki potencjał i mówiłam o tym, oczywiście ludzie pukali się w głowy.
To były czasy kiedy jeszcze nie fotografowałam tak zaciekle. Czasy, w których nie byłam kotem łownym lecz szarą myszą i wiele było dla mnie nieosiągalne, głównie przez stawianie sobie fikcyjnych barier.
Nie miałam odwagi wejść w nieznane, a opuszczone pałace i inne budynki, omijałam z dozą niepewności. Dziś pluję sobie w brodę, bo miałabym genialny dokument.

Młodość odeszła szczęśliwie i wcale teraz nie żartuję, bo z wiekiem nabyłam nie tylko odwagi. Zmienił się mój sposób myślenia i nie chciałabym już być tą osobą, którą byłam 15 czy 20 lat temu. Zbliżając się do półmetka życia, jestem szczęśliwa, że wyewoluowałam na osobę, którą jestem.

Dziś zapraszam Was w podróż z aparatem fotograficznym po moim rodzinnym mieście z krótkim słowem o łowieniu atrakcyjnych kadrów dla Was.

Przy czym dodaję, że nie uważam siebie za jakiegoś specjalistę. Po prostu kocham to robić.