Kompleks schronów w Konewce.

Nie tylko fani militariów odnajdą tu coś dla siebie. Od przejażdżek sprzętem wojskowym, po duży zasób dydaktyczny z historii, jak i znaleziska archeo, odkryte na tych terenach. Eksploracja bunkrów – łącznie z tunelem podziemnym – to gratka dla małych i dużych, choć lepiej być małym, bo część trasy przechodzi się w kucki.

Wszystkie poniższe informacje są parafrazą szerokich opisów z oficjalnej strony ➤ Bunkier w Konwece. Tam znajdziecie potrzebne informacje odnośnie zwiedzania – godziny wejścia i ceny.

Przejazd Uazem:

Stanowiska Dowodzenia „Anlage Mitte” w Jeleniu i Konewce

Budowa schronów w Konewce i Jeleniu przypadła wkrótce po utworzeniu siedziby w Spale w roku 1939. Był to istotny ośrodek dowodzenia Ober-Ost.
Wiedząc już, że nastąpi konflikt z Rosją, Hitler zdecydował o budowie centrów dowodzenia, na tyle bezpiecznych, aby bez obaw i zbędnych problemów można było dowodzić operacjami wojskowymi na całym wschodzie Polski.
Wówczas w Spale ulokowano dowództwo Grupy Armii Środek „Anlage Mitte”, później w Prusach Wschodnich – Anlage Nord – kwatera główna Hitlera Wolfschanze i na Podkarpaciu – Anlage Süd w Strzyżowie i Stępinie.

W roku 1940 wyznaczono place pod budowę ufortyfikowanych stanowisk dowodzenia i były to Konewka oraz Jeleń.
Pierwsze obozy dla robotników Organizacji Todta (OT), znajdowały się w Tomaszowie i Białobrzegach.

Przyjrzyjmy się samej Konewce:

Na początku lata w roku 1941 w Konewce i Jeleniu powstały dwa kompleksy żelbetowych schronów, m.in. potężne schrony kolejowe na całe składy pociągów sztabowych (ruchome ośrodki dowodzenia dla sztabów wojskowych, a także dla najwyższych dostojników III Rzeszy z Hitlerem na czele).

Duża leśna polana po olbrzymim wyrębie lasów (w roku 1916 w Konewce był duży tartak) posłużyła idealnie.
Jednocześnie w Jeleniu także wybrano miejsce pod kwatery. Znajdowało się blisko stacji kolejowej (Carski Trakt), która od roku 1940 była zamknięta dla ruchu pasażerskiego.

Spojrzenie techniczne:

Schron kolejowy w Konewce ma 380 metrów długości i jest prosty. Schron w Jeleniu ma 355 m i ma kształt łagodnego łuku.
Oba mają przekrój ostrołuku, a wewnątrz obu na całej długości ciągnie się półkolista nawa z torowiskiem kolejowym, z niej prowadzą zejścia do mniejszego, równoległego korytarza podzielonego stalowymi, hermetycznymi drzwiami na pomieszczenia dla obsługi pociągu.

W bliskim sąsiedztwie stoją mniejsze schrony dla zaplecza technicznego (tam trzymano agregaty prądotwórcze, kotłownie i wentylatory tłoczące podziemnymi kanałami ogrzane i filtrowane powietrze do wnętrza schronu kolejowego, a także studnię, hydrofornię i zbiorniki wody).

Same zaś kwatery były całkiem nieźle wyposażone. Miały bowiem instalacje wodociągowe, kanalizacyjne i odwodnieniowe z osadnikami i odstojnikami ścieków oraz zbiorniki paliwa do generatorów.

W Konewce przy skrzyżowaniach dróg i przy torze kolejowym, powstał system umocnień ziemnych z gniazdami karabinów maszynowych.
Od strony lotniska stanęły 2 żelbetowe schrony bojowe oraz schron bierny dla oddziałów ochrony kwatery.

Podobno do budowy kompleksów w Jeleniu i Konewce zużyto 75 100 m³ betonu.

Od roku 2005 na terenie byłej kwatery „Anlage Mitte”, powstała Trasa Turystyczna „Bunkier w Konewce”.

A zapomniałam dodać, że można iść głównym tunelem, a można skoczyć też w boczny.

Tyle że w nim nic nie ma, po prostu korytarze, przejścia...

Odbicia w wodzie, bo część tych korytarzy jest zalana, ale można przejść po specjalnej konstrukcji. 

Zwiedzanie:

Trasę zwiedza się samodzielnie. Dodatkowo istnieje możliwość zwiedzania z przewodnikiem po wcześniejszym uzgodnieniu terminu i rezerwacji.

Zobaczymy tu ekspozycję militariów, pojazdy wojskowe (również te "na chodzie"), modele schronów oraz niemieckich pociągów wojskowych. Wystawy stałe, tematycznie związane z II wojną światową dotyczące fortyfikacji, uzbrojenia.

Gdy udamy się na spacer po terenie, zobaczymy schrony techniczne: hydroforni, kotłowni i elektrowni.

Ciekawostką jest 80-metrowy podziemny tunel techniczny, łączący schron kolejowy ze schronem elektrowni (dostępny do zwiedzania jedynie w sezonie letnim. W sezonie zimowym tunel zamknięty jest ze względu na zimujące tam nietoperze).

W schronie kolejowym panuje temperatura od 4ºC w zimą do 16ºC latem.

Wspomniana trasa podziemna:

Zejście jest ciasne i niewygodne do schodzenia, zwłaszcza jak aparat wisi na szyi...

Ten fragment przechodzi się w kuckach.

Dopiero tu się można wyprostować.

Wychodzi się tutaj na zewnątrz. Ale chcąc kontynuować podróż bunkrem kolejowym i obejrzeć resztę wystawy, musiałam wrócić tą samą drogą.

Do szczęścia brakowało mi tylko lokomotywy na końcu tunelu. ;)

A tu łapcie żarcik sytuacyjny do pośmiania się ;)