Jedenastego listopada odbyły się dwa bardzo istotne wydarzenia w świecie polskiej kultury kinowej. We współczesnych czasach słowa te wydają się niedopasowane do rzeczywistości, a słowo kultura nieadekwatna do obyczajowości. Widzimy bowiem na ekranach coraz częściej królujące pisanie scenariuszy według sztywnych algorytmów, spłycone i infantylne. Bohaterów bez złożonych portretów psychologicznych.
Bezideowa rozrywka multipleksów spowodowała, że osobiście przestałam już chodzić do kina. Wybiórczo raz na kilka lat pójdę i okazuje się, że był to dobry film, jednakże na przestrzeni lat, moja ocena produkcji filmowych w światowym wydaniu jest delikatnie mówiąc już bezrefleksyjna.
Chyba żaden tytuł mnie nie zadziwi.
Ale Polskie kino trzyma nadal swój wyrafinowany poziom.
Wręczenie Medali „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – to jedno z najważniejszych polskich odznaczeń, przyznawanych za wybitne zasługi dla kultury.
Wręczającym był Wojewoda Marek Mazur.
Wyjście każdego z nagrodzonych, poprzedzał krótki materiał filmowy, przedstawiający zasługi dla kina.
Brązowe Medale Gloria Artis otrzymali Janina Kwiatkowska, Marek Miller, Piotr Kulesza, Wojciech Żogała i Andrzej Krauze.
Srebrne Medale Gloria Artis otrzymali Tomasz Komorowski i Marek Janiak.
Tego samego wieczoru odbyło się wręczenie Złotych Glanów.
Złote Glany przyznawane są od roku 2002 przez łódzkie Kino Charlie. To wyróżnienie dla twórców niezależnych i niepokornych za artystyczną odwagę tworzenia wbrew dominującym modom.
Otrzymali je Maciej Sobieszczański, reżyser oraz Jolanta Dylewska, operatorka filmu.
 |
| Klubowy piesek. :) Kino Charlie kocha czworonożnych przyjaciół. Pupil wchodzi na salę gratis. |
Zaraz po tym, mieliśmy przyjemność obejrzeć przedpremierowo w Polsce, film "Przez ścianę", na którego wspomnienie jeszcze teraz gdy to piszę, mam ciarki.
"W listopadzie 1947 roku Wiesława Pajdak zostaje aresztowana za działalność w podziemiu antykomunistycznym i trafia do więzienia na Rakowieckiej. Kilka dni później do celi obok trafia Jerzy Śmiechowski. Pewnej nocy rozpoczynają rozmowę przez ścianę za pomocą kodu Morse’a. Choć trudno w to uwierzyć, tak właśnie się poznali."
– opis ze strony kina Charlie
Mocny przekaz, czarno-biały wąski kadr, niesamowite wyczucie kamery, dźwięk życia bohaterów, każdy oddech, każda kropla słyszalna głęboko...
Mistrzostwo malowania światłem, wydobywania z cienia najczulszych emocji. To jest powidok, który nie zwlecze się z mojej duszy jeszcze bardzo długo.
Być może ocieram się tu o uwielbienie, ale zaręczam, że w czasach kiedy w multipleksach panuje kinowa posucha sensu fabuły, kiedy wszystko opiera się na prostocie, prostactwie i goliźnie – to jest film dla myślących. To jest film dla ludzi, których inspiruje życie, a historia tak piękna i prawdziwa, tak czuła, dotyka rdzenia człowieczeństwa i istoty serca.
Gdy tylko film wyjdzie do kin, nie zwlekajcie i idźcie!
Więcej moich zdjęć można zobaczyć na FB kina Charlie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz