Pałac na wzgórzu | łódzkie | urbex.

W województwie łódzkim jest wiele imponującej architektury, która mogłaby budzić zazdrość i podziw, gdyby ożywić jej mury i otworzyć wrota dla odwiedzających.
Niestety nie zawsze tak jest.

Pałac z roku 1895 mieści się w parku utworzonym i zorganizowanym pięknie w latach XVIII i XIX wieku, lecz dziś to dzika przyroda.

Jest to zabytek o niebagatelnej urodzie, ale sięgnięty przez pożeracze czasu i zapomnienia. Dlatego niech pozostanie zapomnianym, aby te mury nie pokusiły nieodpowiednich ludzi o złych intencjach. Zaś kto rozpoznaje pałac, niech karmi się niniejszą historią w milczeniu.
Choć przy dzisiejszej technice wyszukiwarek i AI, niedługo trzymanie adresów w tajemnicy przestanie mieć jakiś sens, to jednak pozostanę jeszcze trochę tradycjonalistką.

Kamienica Szaji i Hani Wiślickich | 1895

Ulica przy której stoi, jest bardzo wąska, dlatego sfotografowanie tak okazałej i szerokiej posesji, nie jest wcale proste.
Budowla fascynująca, nie sposób przejść obok niej obojętnie. Zdobienia w elewacji i pałacowe wnętrza mówią same za siebie.

Neobarokowa, wielkomiejska kamienica z roku 1895, autorstwa architekta Gustawa Landau Gutentegera, znajduje się w rejestrze zabytków. Wg znalezionych danych, należy do Skarbu Państwa.

Szlakiem zapomnianych | Ostatni wpis na 2025 rok.

To był dobry rok, obfity. Mnóstwo nowo nabytej wiedzy z historii miasta, jeszcze więcej małych i większych odkryć.

Za mną kilka dużych cykli, multum pomniejszych wpisów oraz krocie relacji z ciekawych wędrówek. Kamienice i ich klatki schodowe, smutne historie i te budujące. Było też sporo dobrego urbexu, choć mogłoby się wydawać, że jedno miasto ma swój określony limit i nic więcej nie odkryję.

Łódź jest dla mnie niekończącą się inspiracją i przygodą. Kocham to miasto, kocham szwendać się po nim.

Dziękuję, że towarzyszycie mi w tym coraz liczniej. Oznacza to, że praca tutaj wykonana, ma dla Was wartość.

Cieszę się na nadchodzący rok, mam wiele planów, pomysłów na rozwój strony i bloga.

Coraz więcej miejsc, które tu pokazuję, jest na życzenie obserwatorów strony, a to mi podpowiada w jak czułe struny niekiedy uderzam. Wspomnienia, domy z dzieciństwa, ulice, które niosą za sobą niezliczone historie – historie oglądających, o których czytam w komentarzach.

Niech ta urbanistyczna przygoda się nie kończy!

💙 Miejcie dziś dobry czas bez względu na to jak go spędzacie.

Ulica Franciszkańska – Franzstrasse | najdłuższa arteria Litzmannstadt Getto.

Litzmannstadt Getto zostało zapoczątkowane 8 lutego 1940 roku. Hitlerowskie władze okupacyjne właśnie na Bałutach oraz Starym Mieście, utworzyły obóz pracy w "zamkniętej dzielnicy" otoczonej ogrodzeniem, mającej 4,13 km².
Getto miało także osobne miejsce, w którym zniewolono ponad 5000 Cyganów.

Układ ulic w większości zachował się z tego okrutnego okresu, także zabudowa. Mury, które widziały i słyszały więcej, niż można sobie wyobrazić.
Granice "zamkniętej dzielnicy" znaleźć jest łatwo, bowiem wyznaczają je napisy na płytach w chodniku.
Dziś zapraszam na niedługi spacer ulicą Franciszkańską, będącą najdłuższą arterią w obrębie getta. W kamienicach przy niej stojących, istniało kilka ważnych placówek getta.
Ogółem przywieziono tu blisko 20 tysięcy Żydów z Europy Zachodniej. Znaczna ich część została rozlokowana w kolektywach przy ul. Franciszkańskiej.

WEWIÓRZ | prywatny skansen | woj. łódzkie.

W miejscowości Wewiórz w województwie łódzkim, na prywatnej posesji znajduje się mozaika obiektów naszej niedawnej historii.

To prywatny skansen wspomnień z minionej epoki. Na podwórzu stoją zabytkowe łódzkie tramwaje. W pomieszczeniu gospodarczym niesamowita kolekcja pamiątek PRLu, a garaż to już totalny odlot.

Niesamowite i przesympatyczne spotkanie z człowiekiem wypełnionym gorącą pasją.

Łódź w stylu magicznej baśni.

Na gwiazdkę nie czekam. Od lat nie obchodzę świąt wzorcowo i tradycyjne, czego nie uważam za brak. Jestem w tym wolna.
Cieszę się miejskimi iluminacjami, mam też własne w domu przez cały rok (lampki okręciłam wokół biurka, to moja lampka nocna).

Wyszedłszy przed laty z religijności, wiele zmieniło się w moim życiu. Rodzina zawsze jest blisko, przez cały rok. Pierogi i grzybowa też.
Czekam na te dni, bo więcej wolnego sprzyja kreatywnemu planowaniu. Nie będzie nudy.

Zapraszam dziś na baśniowe ulice Łodzi.

Ostatnie kadry łódzkiej jesieni | 2025

Zima. Jedna z czterech pór roku, najzimniejsza i najciemniejsza. Rośliny oraz większość zwierząt przechodzą w stan letargu.

Jesień. Dzień staje się coraz krótszy, częściej pada, rośliny nabierają ekstra kolorów, zwierzęta gromadzą zapasy na zimę.

Obie pory roku są znienawidzone i uznawane za dość depresyjne. Wiążą się powszechnie z uczuciami nostalgii i smutku.
Julian Tuwim pięknie napisał o jesieni w swoim wierszu "Wspomnienie": „Mimozami jesień się zaczyna, złotawa, krucha i miła”.