Są takie zakątki Łodzi, które obfitują w walory natury. Dzikość przemawiała tym razem głównie przez porę roku, przez śnieg, mróz, przez surowość zimy. Piękną i nadobną, szlachetną o wyszukanych pejzażach.
Taka jest właśnie część ulicy Powstańców Wielkopolskich, fragment okraszony gęstą roślinnością, niedługi, acz gwarantujący cichy i uroczy spacer.
Kocham odkrywać takie miejsca.
Od słynnej manufaktury po deptak na Piotrkowskiej, jak zwykle nasze miasto poszło na całość w tym światełkowym szaleństwie. Efektowne iluminacje, ozdobiły nasze chwile spędzone na wieczornym spacerze, a interaktywna część powodowała uśmiech na cały ten czas.
Zobaczcie zbiór przygód i urody ulicznej, zatrzymany w kadrach:
Miasto nocą zawsze potrafiło mnie urzec. Może to przez oświetlenie, może współgrającą aurę – ten wieczór zapamiętałam najlepiej ze wszystkich późnych spacerów obecnej zimy, która zagościła w Łodzi na krótko.
Delikatna mgła okrasiła ulice przyjemnym efektem, którego nie mogłam nie uwiecznić na zdjęciach.
 |
| Najładniejsza Biedronka w mieście. |
Poza budynkiem Orientarium, jest to zdecydowanie moje ulubione miejsce. Od dziecka interesowałam się drobnymi organizmami jak gady, płazy, mięczaki, pajęczaki i owady. Wiele gatunków przeszło przez mój dom, miałam w przeszłości jaszczurkę, żabkę, pająka, ślimaki, żółwia i możliwe, że to jeszcze nie koniec, chociaż obecnie urządziłam gryzonarium.
Dlatego zawsze ciepło mi na sercu, kiedy mogę oglądać tak wspaniale urządzone i rozmaite terraria. Legwany, waran szmaragdowy, wąż długonosy, to tylko część podopiecznych w naszym łódzkim ZOO.
Urzeka mnie wielkość terrariów, piękna naturalna aranżacja, dopasowana biotopem do ich prawdziwych warunków życia.
Strefa Wysp Sundajskich to zdecydowanie najgorętsze miejsce w Orientarium. We wnętrzu pawilonu temperatura oscyluje między 24 a 26 stopni C. przy 80% wilgotności. Dzięki temu zwierzęta mają doskonałe warunki do życia, tam atmosfera należy do nich.
Słonie indyjskie zamieszkują lasy i zarośla Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Porozumiewają się dźwiękami o częstotliwości niesłyszalnej dla człowieka. Są zwierzętami stadnymi.
Świetnie dają sobie radę na terenach górzystych, do tego stąpają prawie bezgłośnie. Są doskonałymi pływakami. Żywią się owocami, trawami i liśćmi gatunków występujących na terenie Azji. Potrafią zjeść również miękkie drewno, albo bambusowe pędy. Wszystkiego dziennie jeden osobnik zjada ok. 200 kg.
Młody słoń osiąga dojrzałość płciową w wieku 12 lat. W niewoli słonie indyjskie dożywają nawet sześćdziesięciu lat.
Słonie te, nie należą do gatunku największego ssaka lądowego, bowiem przewyższa je słoń afrykański. Są zagrożone wyginięciem.
